Skocz do zawartości

Forum XperiaSite.pl używa ciasteczek (cookies). Przeczytaj naszą Polityka prywatności i plików cookies by dowiedzieć się więcej. Kliknięcie w przycisk obok wyłączy to okno.    Zgadzam się na ciastka
  • Log In with Google      Logowanie »   
  • Rejestracja



Zdjęcie
INFO

Podstawowe pojęcia



  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
Brak odpowiedzi do tego tematu

#1 OFFLINE T4E

T4E

    Ostatni poziom wtajemniczenia

  • Reputacja: 45
  • 3081 postów
  • Skąd:Wejherowo
  • Telefon:Xperia L
  • Android:Jelly Bean (4.2.2)
  • Rom:15.3.A.1.14
  • Kernel:3.4.0-g74b701b-00054-gde56c65
  • Operator:Orange

Napisano 18 luty 2013 - 14:50

Rom (także system, fw, firmware i soft)
Jest to inaczej system telefonu. Są 3 rodzaje romów:

  • stock rom (oryginalny system producenta),
  • stock-based rom - modyfikowany system producenta, nie wymaga odblokowania bootloadera i działa za równo na stockowym kernelu, jak i na modyfikowanym stockowym kernelu,
  • custom rom - nieoficjalny, zazwyczaj od developera/ów, budowany zwykle od zera z kodu udostępnionego przez Google, producenta i innych developerów, można je podzielić na 2 grupy:
    • romy na stockowy kernel (rzadkość, często są mało wydajne),
    • romy na custom kernel.

Wersje romów określa Numer Kompilacji dostępny w Ustawieniach->O telefonie/O tablecie. Numer Kompilacji składa się z 5 lub 6 liczb i liter oddzielonych kropkami. Im niższy Numer tym starsza wersja systemu - Numer 1.X pojawił się wraz z pierwszymi modelami Xperia z 2010 roku z Androidem w wersji 1.6.

 

Kernel (także jądro)
Jest to jądro systemu Linux, które jest odpowiedzialne za komunikację między strefą software(system), a hardware (sprzęt) oraz wszystkie operacje zachodzące na naszym telefonie. Jak w przypadku romów mamy 2 rodzaje kerneli:

  • stock kernel - oryginalne jądro systemu dostarczone od prducenta,
  • custom kernel - wymaga odblokowanego bootloadera, jest to zmodyfikowane jądro które pozwala nam na nowe możliwości, jak np. podkręcenie procesora, zmianę systemu plików partycji, skorzystanie ze SWAPu. Dzielimy je na kolejne 2 grupy:
    • kernele dla stock i stock-based romów,
    • kernele dla custom romów.

To od wersji kernela zależy, jaka metoda Rootowania jest dostępna. Zwykle wersje kernela się nie zmieniają tak często jak wersje romu, jednak mimo to określa się je także poprzez Numer Kompilacji. Rzeczywiste wersje kernela określa się identycznie jak w pełnej (niemobilnej) wersji Linuxa.

 

GAPPSy (także Google Apps, Aplikacje Google)
Czyli aplikacje Google, typu Sklep Play (w starszych wersjach Android Market), Gmail itp., zarchiwizowane do paczki .zip, którą można wgrać za pomocą recovery. Przydatne podczas korzystania z custom romu, w którym nie zostały one umieszczone, ze względu na licencje. W ten sposób można też je aktualizować jeśli uważamy, ze jest to nam potrzebne. Wersja GAPPSów zależy od wersji systemu. Starsze mogą zadziałać na nowszym, ale nie na odwrót.

 

Uszkodzenie (zwykle zwane z angielskiego brick - cegła)

Wiąże się z niemożliwością jego uruchomienia. Często do jego naprawy wystarczy komputer, kabel USB, dostęp do Internetu i trochę czasu.

Spoiler:
Soft Brick

Uszkodzenie systemu. Zwykle wiąże się z zatrzymanie uruchamiania telefonu na bootanimacji (ruchoma animacja przed pojawieniem się pulpitu lub ekranu blokady), bądź logu kernela (nieruchome logo Sony widniejące na ekranie zaraz po włączeniu, przed bootanimacją).

Proste, acz "kosztowne" uszkodzenie. Zwykle wiąże się z potrzebą wgrania systemu na nowo programami PC Companion lub Flashtool i utratą wszystkich danych (kontakty, wiadomości, aplikacje, save'y, itp.) znajdujących się w telefonie (nie licząc danych znajdujących się na karcie pamięci).

 

Hard Brick

Poważniejsze uszkodzenie telefonu. Zwykle nie do naprawy w warunkach domowych. W takim wypadku telefon zwykle się nie włącza lub (rzadziej) restartuje na logu Sony.

W określeniu uszkodzenia może pomóc kolor diody LED podczas włączania:

  • czerwony (zwykle wraz z 3 wibracjami) - brak zasilania:
    • brak napięcia w baterii - najlepiej potrzymać telefon przez kilka(naście) godzin pod ładowarką, może ruszy,
    • uszkodzona bateria - wymiana pomoże,
    • uszkodzone styki - tylko ich wymiana przywróci telefon do świata żywych. Niestety są one częścią płyty głównej i to jej wymiana jest potrzebna.
  • zielony - uszkodzona partycja /boot (w Xperiach posiadających plik bootujący, jego wgranie często pomaga),
  • niebieski - urządzenie zablokowane w trybie fastboot. Mając odblokowany bootloader można wgrać w tym trybie system na nowo, co może pomóc.
  • brak koloru, wibracje - telefon nie może uruchomić plików bootujących, zwykle oznacza uszkodzoną pamięć NAND,
  • brak koloru i wibracji - najpewniej coś poważniejszego.

 

Root

Root to nazwa konta w systemie Linux, które tworzone jest wraz z jego instalacją i posiada wszystkie możliwe pozwolenia oraz dostęp do wszystkich komend.

Co nam daje root? Krótko mówiąc - dużo lepsze wykorzystanie możliwości naszego telefonu poprzez liczne modyfikacje.

Pozwala także (dla większości modeli) wgrać recovery.

Rootem określa się także główny katalog w Linuxie. Katalog ten oznacza się jako /.

Spoiler:
Rootowanie

Jest to operacja pozwalająca nam uzyskać pełny dostęp do użytkownika root. Pierwotnie producent (oraz Google) zablokował ten dostęp, a właśnie zrootowanie telefonu, to najprościej mówiąc, złamanie tej blokady. Rootowanie nie jest obowiązkowe. Zrootowanie telefonu wiąże się z utratą gwarancji, jednak można ją bezproblemowo odzyskać robiąc tak zwany unroot.

W niektórych przypadkach żeby zrootować telefon,trzeba najpierw odblokować bootloader.
Zrootowanie telefonu jest operacją całkowicie bezpieczną (o ile podąża się za instrukcją) i naprawdę warto ją wykonać.

 

Unroot

Jest to usunięcie dostępu do użytkownika root. Można to przeprowadzić wykorzystując aplikację lub wgrywając na nowo system używając programów PC Companion lub Flashtool.

 

Superuser (ChainsDD)

Jest to najstarsza aplikacja ułatwiająca nadawanie praw dostępu do konta Root aplikacjom użytkownika. Zalecana głównie, gdy korzystamy z systemu Android w wersji do 2.3.

Aplikacja ta nie jest aktualizowana od dłuższego czasu (dokładnie od połowy 2012 roku).

Znaleźć można ją

Treść ukryta. Proszę Zaloguj się lub Zarejestruj by zobaczyć zawartość.

.

 

SuperSU (Chainfire)

Inna aplikacja do nadawania praw. Wciąż aktualizowana, dzięki czemu lepiej od poprzednika wspiera nowsze wersje systemu. Zalecana, gdy korzystamy z Androida 2.3 lub nowszego.

Także do znalezienia w

Treść ukryta. Proszę Zaloguj się lub Zarejestruj by zobaczyć zawartość.

. Posiada wersję Pro, jednak autor aplikacji dodał opcję w wersji Darmowej do włączenia darmowego Pro bez opłat (tzw. wersja PseudoPro).

 

Superuser (ClockworkMod)

Mimo identycznej nazwy co pierwsza aplikacja, nie jest to jej nowsza wersja. Całkowicie darmowa aplikacja, ponieważ jej twórcy uznali, że to się użytkownikom należy. Jedyna posiadająca prawdziwy "Tryb tabletu", a nie rozciągniętą wersję dla telefonu.

Do pobrania

Treść ukryta. Proszę Zaloguj się lub Zarejestruj by zobaczyć zawartość.

.

 

Pozostałe:

- Kingo SuperUser

- Kinguser

 

Recovery

Od biedy recovery można opisać jako interfejs graficzny bootloadera telefonu. Jest to menu uruchamiające się (przy użyciu kombinacji przycisków) przed systemem Android. Pozwala na m.in. wgranie systemu, wykonanie i przywrócenie kopii systemu. Rozróżniamy: stockowe, CWM, TWRP, xRecovery oraz PhilZ Touch.

Spoiler:
Stockowe

Recovery niedostępne w Xperiach. Dostępne u innych producentów. Posiada głównie podstawowe opcje, jak przywrócenie ustawień fabrycznych, sformatowanie partycji /cache i wgranie paczki update.zip.

 

ClockworkMod (CWM)

Jedyne "niedotykowe" recovery. Choć obecnie dodali opcję dotykowych przycisków pod ekranem oraz poruszania wykorzystując gesty (ruch palcem w górę przesuwa nas w górę, w dół - w dół, w lewo pozwala na wejście do wybranego podmenu, a w prawo działa jak przycisk Wstecz). Pierwsze recovery jakie wyszło, jeszcze dla HTC Hero (Era G1 na polskim rynku). Wciąż rozwijane. Najczęściej spotykane jako wbudowane w custom kernel.

 

xRecovery

Recovery bazujące na CWM. Istnieją wersje głównie dla Xperia z 2010 roku oraz urządzeń innych producentów (też głównie z tego okresu). Wyglądem niezbyt różni się od CWM jednak posiada mniejszą liczbę dodatkowych opcji.

 

Team Win Recovery Project (TWRP)

Pierwsze, i wciąż jedyne, całkowicie dotykowe recovery na urządzenia z systemem Android. Bardzo proste w użyciu. Często aktualizowane, a także modyfikowane do pracy z innymi projektami (np. MultiROM). Jedyne wykorzystujące cały wyświetlacz urządzenia.

 

Philz Touch

Często opisywane jako zaawansowana wersja CWM i taką jest. Jej wygląd różni się od pierwowzoru tylko barwami, a także wcześniej dodanym wsparciem dla dotykowego ekranu. Posiada możliwości, których brak pozostałym recovery - dostęp, tworzenie i przywracanie kopii dla (prawie) wszystkich partycji w urządzeniu (w tym partycji TA).

 

CyanogenMod (CM Recovery)

Najnowszy twór w świecie recovery. Stworzone przez twórców systemu o tej samej nazwie. Jak na razie pozwala jedynie na wgranie odpowiednio podpisanych paczek .zip, czyli praktycznie tylko systemów bazujących na CyanogenMod'zie i GAPPS'ów.

 

Bootloader (także boot)

Jest to pierwszy kod wykonywany po starcie telefonu który uruchamia system operacyjny. Dla porównania powiem że odpowiednikiem bootloadera na komputerze jest BIOS. Trzeba jednak bardzo uważać "bawiąc się" bootloaderem, ponieważ można "uceglić" telefon "na amen". Wtedy żaden program (PC Companion, EMMA Flash Tool, czy  Flashtool) nam nie pomoże odratować telefonu.

Spoiler:
Odblokowanie bootloadera

Pozwala nam na wgrywanie custom kerneli. Jest to jednak łatwy sposób na uszkodzenie telefonu (podążając za instrukcjami znacznie zmniejszamy ryzyko uszkodzenia, ale dalej ono istnieje). Dlatego warto sie dobrze zastanowić czy na pewno chcemy ryzykować. Gwarancja nam nie obejmie tak zepsutego telefonu. W przypadku pomyślnego odblokowania bootloadera również tracimy gwarancje. Na szczęście istnieje możliwość ponownego zablokowania bootloadera i przywrócenia gwarancji. Co ciekawe z wszystkich polskich operatorów tylko Orange blokuje tryb fastboot poprzez który możemy bezpłatnie odblokować bootloader. Tak więc ,jeśli masz telefon z Orange zapomnij o darmowym odblokowaniu bootloadera.

 

Zablokowanie bootloadera (także z angielskiego relock)

Przydatne, gdy chcemy oddać urządzenie na gwarancję. W Xperiach do 2012 roku włącznie wystarczy wgrać odpowiedni plik blokujący. W nowszych modelach wymagane jest przywrócenie kopii partycji TA oraz kluczy DRM. Kopie tę niestety trzeba wcześniej samemu zrobić.

 

Plik blokujący

W Xperiach do 2012 roku jest to plik pozwalający przywrócić podstawowy układ danych partycji bootloadera, dzięki czemu można zablokować bootloader. Plik ten można znaleźć w formacie .ftf do wgrania Flashtoolem.

W Xperiach, które pojawiły się na rynku po 2012 roku, podobną "funkcję" pełni kopia Partycji TA. W tym wypadku jednak trzeba ją zrobić własnoręcznie przez odblokowaniem bootloadera.

 

Partycje (a dokładniej punkty montowania)

Wydzielony obszar pamięci, która jest odpowiednio sformatowana i zamontowana przez system. Dysk partycjonuje się, aby utrzymać odpowiednią ilość miejsca dla poszczególnych podmiotów (użytkownika, systemu), a także, aby podmioty te nie nachodziły na siebie i nie nadpisywały swoich plików.

Spoiler:
Partycje widoczne:

/system (także FactoryFS)

Partycja systemowa. To tu znajdują się najważniejsze pliki systemu Android. Tu też znajdziemy aplikacje dodane do systemu przez Google, czy Producenta. Uszkodzenie plików znajdujących się na tej partycji może spowodować soft brick. Domyślnie partycja ta posiada wyłączoną opcje zapisu, przez co jest całkowicie niedostępna dla zwykłego użytkownika. Dostęp ten uzyskuje się poprzez zrootowanie urządzenia.

 

/data (także /emulated/0 i DataFS)

Partycja użytkownika. To tutaj znajdują się pliki .apk aplikacji i ich podstawowe dane, a także dane aplikacji systemowych. Partycja ta jest czyszczona podczas przeprowadzania Przywrócenia ustawień fabrycznych. Także do tej partycji zwykły użytkownik nie ma odstępu, nawet mimo, że zapis na niej jest włączony, jednak tylko dla aplikacji.

W urządzenia z serii Z jest to punkt montowania całej pamięci wewnętrznej. wtedy część dostępną dla użytkownika montuje się jako /data/media.

 

/data/media (także /mnt/shell/emulated i userdata)

W niektórych modelach (wśród Xperia tylko w serii Z i Z Tablet) jest to obszar pamięci, w którym zapisują się nasze dane, np. zdjęcia, filmy, muzyka, pliki gier i aplikacji. Jako, że /data/media jest częścią partycji /data to zajmując miejsce na jednej partycji zmniejsza się wolna powierzchnia drugiej.

 

/sdcard (także UMS i /mnt/sdcard)

W modelach bez wbudowanej pamięci wewnętrznej (zwykle są to te co mają do 1GB pamięci ROM, a w rozumieniu Sony wszystkie nie flagowce i nie tablety) jest to punkt montowania karty SD. W nowszych modelach jest to pamięć wewnętrzna (często niewielka). W obu wypadkach partycja ta pełni zadania identyczne co /data/media. Jednak w przeciwieństwie do niej, jej pamięć jest niezależna od partycji /data.

 

/ext_sd (także /external_sdcard i /ext_sdcard)

W urządzeniach z pamięcią wewnętrzną i slotem na karty SD, w ten sposób system widzi kartę pamięci. Android w wersji 4.4 ma wyłączoną opcję zapisu na tej partycji, Android 5.0 i 5.1 w większości tę możliwość przywraca. Po zrootowaniu urządzenia możliwe jest pełne odblokowanie tej opcji w Androidzie 4.4, 5.0 i 5.1.

 

/cache

Na tej partycji system Android trzyma często wykorzystywane, tymczasowe dane aplikacji. Ich usunięcie nie pozbawia aplikacji, ani samego systemu funkcjonalności. Dane te są często usuwane, czy przekształcane. Jest to najczęściej wykorzystywana partycja. Kolejna partycja niedostępna dla użytkownika, choć wykorzystywana przez jego aplikacje. Większą część jej powierzchni zajmują pliki Dalvik Cache (do Androida 4.4) i ART (od Androida 4.4) aplikacji, same pliki cache zajmują zwykle do 10MB.

 

/sdext

Dodatkowa partycja na karcie SD. Tworzona przez użytkownika. Przy wykorzystaniu odpowiedniej aplikacji lub skryptów, pozwala rozszerzyć partycję /data (bez /data/media).

 

Partycje ukryte:

/boot
Jak sama nazwa wskazuje jest to partycja bootująca, czyli uruchamiająca urządzenie. To tu znajduje się kernel i ramdisk. Uszkodzenie lub nieumiejętne obchodzenie się z tą partycją może doprowadzić do hard bricka. Należy pamiętać, aby nie restartować recovery po sformatowaniu tej partycji i nie wgraniu nowego kernela.

 

/recovery

Partycja, na którą można, trwale, wgrać recovery niezależne od kernela. Sony nigdy nie wspierało tej partycji, a recovery są dalej dodawane jako część kernela lub modyfikacja systemu. Obecnie jednak wypuszczone zostały specjalne bootloadery możliwe do wgrania poprzez program EMMA Flash Tool lub wraz z aktualizacją, które uruchamiają tę partycję i pozwalają na nią wgrać recovery.

 

/misc

Partycja, na której trzymane są informacje niezwiązane z systemem, np numer CID, IMEI/MEID, konfiguracja USB, dzięki, której komputer rozróżnia, kiedy telefon jest w zwykłym trybie, a kiedy np. w trybie flash.

 

/root (także / i /rootfs)

Miejsce, gdzie "trzymane" są pozostałe punkty montowania.

 

/linux-swap (także partycja wymiany)

Partycja wykorzystywana przez system Linux jako partycja wymiany. Podobnie jak /sdext stworzyć ją musi użytkownik. Tu także wykorzystanie jest zależne od aplikacji lub skyptu, system sam z niej nie skorzysta. Znacznie skraca długość życia karty pamięci.

 

Partycja TA (Trim Area)

Jest to partycja obecna tylko na modelach z 2013 roku i nowszych, na której znajdują się klucze DRM i inne pliki związane z gwarancją. Odblokowanie bootloadera wiąże się z jej wyczyszczeniem lub nadpisaniem, przez co, nie będą działać aplikacje (np. TrackID, Aparat) i ustawienia (Bravia Engine, X-Reality, Super Vivid) wymagające kluczy, a także SONY może nam odmówić darmowej naprawy gwarancyjnej.

 

Pozostałe (nie wszystkie dostępne w urządzeniach Xperia):

- Gang

- /efs

- sbl1

- sbl2

- param

- kernel

- modem

- /preload, hidden

- FOTA

- /sys

- /proc

- /dev

- /firmware

- /mnt

 

Wykorzystywane systemy plików: rootfs, tmpfs, yaffs, yaffs2, ext2, ext3, ext4, f2fs, fat, fat32, ntfs, exfat, linux-swap, RFS, devpts, sysfs, bdev, procfs, sockfs, pipefs, binfmt_misc, anon_inodefs, inotifyfs, devpts, ramfs, nfsd, smbfs, rpc_pipefs, sdcardfs

 

Tryby połączenia:

Tryb połączenia to inaczej sposób jakim urządzenie łączy się z systemem.

Spoiler:
MSC (USB Mass Storage, czyli tryb Pamięci Masowej USB)

Tryb istniejący w starszych modelach Xperia (i nie tylko). Tryb ten wymagał po podłączeniu wciśnięcia przycisku "Połącz", aby udostępnić dane komputerowi i "Odłącz" przed odłączeniem kabla USB. Inaczej dane mogły zostać uszkodzone, bądź niezapisane. Pamięć urządzenia widziana była jako pamięć USB lub karta SD. Karta SD musiała być sformatowana jako FAT, FAT32 lub NTFS, aby system Windows mógł wykryć i zamontować urządzenie. Obecnie wyparty przez MTP,

 

MTP (Media Transfer Protocol, czyli Urządzenie mediów)

Nowsze modele Xperia, wykorzystują ten tryb do łączenia się z systemem na komputerze. Dzięki temu urządzenie nie jest widziane jako pamięć, a urządzenie audio udostępniające systemowi jedynie listę plików. W tym wypadku plik nie jest wysyłany/pobierany/usuwany do/z pamięci, a do/z systemu Android, który zapisuje/wysyła/usuwa plik w/z swojej pamięci.

 

PTP (Picture Transfer Protocol, czyli Aparat Cyfrowy)

Mniej rozwinięta wersja MTP, a dokładniej jej poprzednik. Pozwala jedynie na przesyłanie zdjęć i filmów z i do urządzenia. Wykorzystywana także w aparatach fotograficznych.

 

ADB (Android Debug Bridge)

ADB jest narzędziem z pakietu Android SDK służącym do komunikacji z emulatorem Androida lub urządzeniem z tym systemem. Po połączeniu naszego telefonu do PC przez USB będziemy mogli wykonać wiele przydatnych nam czynności. Do działania wymaga JDK Java'y, Android SDK oraz uruchomionego Debugowania USB w urządzeniu. Posiadając roota otrzymamy dodatkowe opcje podczas korzystania z ADB.

 

Flashmode

Tryb, w którym urządzenie (już nie system) udostępnia większość swoich partycji do nadpisania. Tryb ten wykorzystywany jest przez programy typu Flashtool, PC Companion i EMMA Flash Tool.

Aby uruchomić urządzenie w tym trybie należy przytrzymać odpowiedni przycisk podczas podłączania wyłączonego urządzenia do komputera:

Xperia 2010 i 2011 - BACK

Xperia 2012+ - Vol-

 

Fastboot mode

Tryb Fasbtoot jest trybem wspieranym przez każde urządzenie z systemem Android. tryb ten podobnie jak Flashmode, pozwala na dostęp do wszystkich partycji. W tym trybie możemy wszystko, w tym uszkodzić telefon (Hard Brick). Tryb ten nie jest dostępny w urządzeniach z 2010 roku (X8, X10, X10 Mini i Mini pro).

Aby uruchomić urządzenie w tym trybie należy przytrzymać odpowiedni przycisk podczas podłączania wyłączonego urządzenia do komputera:

Xperia 2011 HDPI (Arc, Arc S, Neo i Neo V, bez Play) - MENU

Xperia PLAY - SEARCH

Xperia 2011 MDPI (Active, Mini, Mini Pro, Pro i Ray) - Vol+

Xperia 2012+ - Vol+

 

Flashowanie (także flaszowanie, flash, reflash, wgrywanie oprogramowania, reinstall i reinstalka)

Wgrywanie systemu na nowo. Wykorzystać do tego można 3 programy - 2 oficjalne i 1 nieoficjalny, wszystkie wykorzystujące oficjalną metodę. Prowadzi do całkowitego wyczyszczenia pamięci urządzenia (nie licząc karty pamięci oraz karty SIM).

Spoiler:
PC Companion (także PCC)

Oficjalny program Sony, dostępny do pobrania na ich stronie. Pozwala jedynie na aktualizację oprogramowania lub jego naprawę, czyli ponowne wgranie obecnie posiadanej wersji systemu. Za każdym razem wymaga połączenia internetowego do pobrania systemu, ponieważ po wgraniu, pliki są te usuwane.

Działa tylko na urządzeniach z zablokowanym bootloaderem. Lubi powodować problemy, gdy urządzenie zostało zrootowane i (nawet lekko) zmodyfikowane.

Istnieje tylko wersja wspierająca system Windows, w wersjach: XP SP3 (32-bitowy), Vista, 7, 8, 8.1 i 10 (32- i 64-bitowy).

Link do pobrania:

Treść ukryta. Proszę Zaloguj się lub Zarejestruj by zobaczyć zawartość.

Link do poradnika na forum: Naprawa/aktualizacja telefonu programem Sony PC Companion

 

Bridge for Mac

Program spełniający to samo zadanie co PC Companion, tyle że na komputerach z systemem OS X.

M.in. pozwala przesyłać pliki z iTunes i iPhoto na urządzenie. Ułatwia też przejście z iPhone na urządznie z rodziny Xperia.

Istnieje tylko wersja wspierająca system OS X, w wersjach: 10.7 i nowszych.

Link do pobrania:

Treść ukryta. Proszę Zaloguj się lub Zarejestruj by zobaczyć zawartość.

Link do poradnika na forum: brak

 

Emma Flash Tool (także EMMA)

Drugi oficjalny program. Jego zadanie i działanie jest identyczne z PC Companion, z tym, że działa tylko z urządzeniami posiadającymi odblokowany bootloader. Pozwala także na wgranie modyfikacji wydanych przez Sony - np. nowego bootloadera ze wsparciem dla partycji /recovery.

Istnieje tylko wersja wspierająca system Windows, w wersjach: 7, 8, 8.1 i 10 (32- i 64-bitowy).

Link do pobrania:

Treść ukryta. Proszę Zaloguj się lub Zarejestruj by zobaczyć zawartość.

Link do poradnika na forum: brak

 

Flashtool

Nieoficjalny program stworzony przez Androxyde. Działa zarówno z urządzeniami posiadającymi zablokowany, jak i odblokowany bootloader. Pozwala wgrać każdą wersję systemu Android dostępną dla naszego urządzenia. Wykorzystuje do tego pliki .ftf, które można trzymać na dysku komputera, jak długo trzeba. Jego dodatkowe możliwości to np. pobranie rozpakowanego softu programem XperiFirm, spakowanie go, rootowanie, czy odblokowanie bootloadera.

Wspiera wszystkie główne systemy operacyjne, w tym Windows: w wersjach: XP SP3 (32-bitowy), Vista, 7, 8, 8.1 i 10 (32- i 64-bitowy); Linux oraz Mac OS X, w wersjach: 10.6 Snow Leopard, 10.7 Lion, 10.8 Mountain Lion, 10.9 Mavericks, 10.10 Yosemite i 10.11 El Capitan.

Link do pobrania:

Treść ukryta. Proszę Zaloguj się lub Zarejestruj by zobaczyć zawartość.

Linki do poradników na forum: Wgrywanie oprogramowania programem Flashtool, Wgrywanie kernela programem Flashtool

 

Sony Update Service (wcześniej Sony Mobile Update Service, także SUS i SMUS)

Już nieaktualizowany program służący do naprawy oraz aktualizacji oprogramowania. Gdy istniał działanie PC Companion ograniczało się do tworzenia kopii kontaktów i wiadomości oraz łączenia urządzenia z komputerem, a pozostałem funkcje sprawował właśnie SUS.

Wspierał tylko system Windows, w wersjach: XP SP3 (32-bitowy), Vista i 7 (32- i 64-bitowy).

 

Klucze DRM

DRM to sposób zarządzania prawami cyfrowymi.

Klucze wykorzystuje się do podpisywania gier, filmów, muzyki, a także urządzeń - a dokładniej systemu. Mają one zabezpieczyć je przed piractwem lub wykorzystanie w sposób jaki tego nie życzą sobie twórcy.

Under-/Overclocking
Czyli zmniejszanie lub zwiększanie taktowania procesora naszego telefonu. W wielu modelach można zmieniać taktowanie nie tylko głównego procesora, ale także procesora karty graficznej.

Overclocking jest wykorzystywany do uzyskania lepszej wydajności w grach, choć nie tylko. Każdy jednak procesor ma "granice" podkręcania, po której stanie się niestabilny, dlatego warto zwiększać taktowanie z głową, najlepiej jeśli nie będzie to maksymalna wartość. Wraz ze zwiększeniem taktowania wzrasta zużycie baterii.

Underclocking wykorzystuje  do zmniejszenia zużycia baterii. Obecnie ani system Android, ani aplikacje nie wykorzystują całej mocy jaką daje im procesor, więc warto się zastanowić nad obniżeniem taktowania.

 

Under-/Overvolting

Jest to obniżenie i podwyższenie napięcia dostarczanego do procesora. W wielu modelach (przy wykorzystaniu odpowiedniego kernela) można zmieniać napięcie nie tylko głównego procesora, ale także procesora karty graficznej.

Overvolting zwiększa zużycie baterii, ale też zwiększa stabilność procesora.

Undervolting pozwala zmniejszyć zużycie baterii, jednak może spowodować spadek stabilności procesora.


  • 8







Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych


XperiaSite.pl jest nieoficjalnym i niezależnym serwisem poświęconym smartfonom z serii Sony Xperia. Wszystkie znaki towarowe, nazwy firm oraz logotypy wymienione na stronie należą do ich właścicieli.Strona ma charakter informacyjny.